Burgemeester Femke Halsema neemt boek over crisispleegzorg in ontvangst tijdens De Week van de Pleegzorg

Boek: Laat maar komen! Crisisopvang van pleegpubers – Kim Postma en René Wokke

‘Terug naar Kim en René zou voor mij ideaal zijn. Maar ik ga toch niet de plaats innemen van kinderen die in nood zijn en daar naartoe moeten voor een crisis?’ Eric-Jan, een van de pleegkinderen.

Openhartig en zonder vals sentiment

Ruim tien jaar lang stelden Kim en René, voormalig pleegouders bij Spirit, hun woonschip Hendrik Jan in Amsterdam open voor pubers die om wat voor reden dan ook een tijd rust en veiligheid nodig hadden. Het zijn vaak levensbepalende ervaringen voor de jongeren. Af en toe geestig en zonder vals sentiment beschrijven Kim Postma en René Wokke hun ervaringen met deze pubers. Ze sparen zichzelf niet en delen hun onzekerheden en hun onvermijdelijke fouten. Maar ook tonen ze hun onvoorwaardelijke betrokkenheid bij het welzijn van de aan hun zorg toevertrouwde kinderen. Vanuit wisselend perspectief vertellen Kim en René wat zij in crisissituaties hebben beleefd, vaak aangevuld met bespiegelingen over het nut van opvoeding, de reikwijdte van verstandige interventies en de impact van een gebroken, soms gewelddadige gezinsachtergrond. Ook de voormalig pleegkinderen komen in het boek uitgebreid aan het woord. Kim Postma en René Wokke (†2018)* werkten ten tijde van de zorg voor de kinderen beiden fulltime.

Week van de Pleegzorg en overhandiging boek aan burgemeester Halsema

In de periode tussen de afronding van dit boek in juli en de publicatie ervan in oktober is René Wokke op 29 juli 2018 door een aanslag in Tadzjikistan om het leven gekomen. Het manuscript was toen al klaar. Laat maar komen! verschijnt dus zoals gepland op 31 oktober bij de start van De Week van de Pleegzorg (31-10 t/m 7-11-2018). Op 2 november neemt Femke Halsema, burgemeester van Amsterdam, het boek in ontvangst.

Amsterdam, 17-2-2016, Kim Postma en René Wokke hebben een jongen in het kader van een pilot forensische pleegzorg in huis (woonboot) gehad. Foto: Sake Rijpkema

‘Omdat pubers leuk zijn’

Altijd kortdurend. Soms vol verrassingen. Vaak geestig, maar ook weleens treurig. Pleegouders Kim Postma en René Wokke beschrijven hun herinneringen aan de vaak hectische maar ook vreugdevolle crisisopvang van pubers op hun woonboot in Amsterdam. Ze sparen zichzelf daarbij niet en delen hun onzekerheden en fouten met de lezer in hun boek Laat maar komen!

Waarom de titel ‘Laat maar komen!?’
‘René en ik zeiden eigenlijk nooit nee. Wij vonden dat kinderen geholpen moesten worden als ze in een noodsituatie zaten. In het begin deden we nog wel aan voorgesprekjes, maar al vrij snel zijn we daarmee gestopt want we zeiden toch altijd ‘laat maar komen!’

Een typisch aspect van crisisopvang is de tijdelijkheid. Hoe lastig is het om steeds weer afscheid te moeten nemen?
‘Meestal was er na de crisis een oplossing voor het oorspronkelijke probleem gevonden. Vaak voelde dat goed, maar niet altijd. Toch moesten we ze ook dan loslaten, want het was gewoon geen goed idee om ze bij ons te houden. We wilden structureel geen kinderen in ons leven. Bovendien zou dat de ruimte wegnemen voor volgende crisisplaatsingen.’

Kort nadat het manuscript van Laat maar komen! af was, is René tijdens jullie lange fietsreis in Tadzjikistan door een aanslag om het leven gekomen. Welke rol heeft de plotselinge dood van René gespeeld in de afweging dit boek wel of niet uit te geven?
‘Terwijl we in Vietnam waren, op weg naar China en verder, kwam ons boek ineens in een stroomversnelling. Jan, die ons hielp in de eindredactie, had een uitgeverij gevonden. Er kwam een contract en een coverontwerp. Toen hebben we een paar dagen in een internetcafé gezeten om de laatste hand te leggen aan het manuscript dat voor ons vertrek al bijna helemaal af was. Daarna vertelde René onderweg aan iedereen die het wilde horen dat we een boek hadden geschreven. Hij was er zo trots op. Voor mij was het vanzelfsprekend dat het boek gewoon op de geplande datum moest verschijnen.’

Waarom zouden mensen juist voor crisisopvang van pubers moeten kiezen?
‘Omdat pubers leuk zijn. Ze zijn bijna volwassen. Je kunt met ze praten over dingen die er echt toe doen, zoals belangrijke keuzes voor school of werk. Ze maken een wezenlijke ontwikkeling door en het geeft veel voldoening als je ze daar een klein beetje in kunt ondersteunen. Soms is het al genoeg om deze kinderen die uit verwaarlozende en soms zelfs gewelddadige gezinnen komen, te laten ervaren hoe het is als volwassenen respectvol met hen omgaan. Dat ze zichzelf mogen zijn. Dat fouten niet meteen worden afgestraft. Dat dit een langdurig effect kan hebben, blijkt ook uit de gesprekken met onze ex-pleegkinderen die in het boek zijn opgenomen.’

Laat maar komen! Crisisopvang van pleegpubers, Kim Postma & René Wokke, Uitgeverij Scriptum, 144 pagina’s, ISBN 978 94 6319 134 0, € 15,-.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *