Blog Joyce over de jeugdhulp in 2018: ‘Het komt wel goed’

Jeugdhulpverlener Joyce Hahn: ‘Nieuwe inkoopstrategie: ik krijg er wel hoop van!’

Lieve collega,

Ik snap dat je niet meteen enthousiast wordt van de nieuwe inkoopstrategie in de regio’s Amsterdam-Amstelland en Zaanstreek-Waterland, volgend jaar. Je hebt de laatste jaren al zoveel veranderingen te verduren gekregen dat je je misschien afvraagt of het er nu echt wel allemaal beter op wordt.

Want hoezo moeten we gezinnen nu in profielen proppen? Dat is toch helemaal niet op maat? Waar was die transitie dan voor? Goed hoor dat gezinnen hun eigen perspectiefplannen moeten schrijven, maar alsof alle gezinnen dat kunnen!? En zelfs als het gezinnen wel lukt, wat doe je als je het niet eens bent met het plan van het gezin? En zo kan ik nog wel even door gaan. Ik heb mij vorig jaar direct aangemeld voor alle bijeenkomsten die ik over het onderwerp kon vinden. Dan zou ik wel eens even luid en duidelijk verkondigen dat ik het er niet mee eens was.

Heel wat bijeenkomsten en oefensessies later denk ik hier grinnikend aan terug. We hebben in Oostzaan / Wormerland geoefend met de hele nieuwe route van aanmelding bij het lokale team tot verwijzen naar specialistische hulp en het afsluiten daarvan. Er waren collega’s van Spirit, collega’s van de Prinsenstichting en collega’s van de gemeentelijke backoffice. Was alles duidelijk? Nee, zeker niet! Er zijn nog vragen genoeg.

Maar ik krijg er wel hoop van!

Gezinnen in profielen proppen? Helemaal niet op maat? Jawel joh! Gezinnen mogen dromen over waar ze na de hulp zijn zonder dat we hoeven te kiezen uit een eindeloze lijst producten en codes. En die profielen zijn er vooral zodat het gezin een goede richting voor de hulp kan kiezen. Het schrijven van perspectiefplannen? Ja, dat zal niet gaan bij elk gezin, maar nu is ‘regie’ en ‘eigen kracht’ ook al heel belangrijk. Telkens zoek je naar wat wel kan! Met gezinnen en collega’s bespreken waar je verschilt van mening? Doe je dat nu niet dan?

We moeten vooral de samenwerking blijven zoeken met elkaar. Ons realiseren dat we gewoon moeten DOEN! Ik word er in elk geval steeds enthousiaster van. En ik hoop dat dit ook voor jou geldt!

5 reacties

  1. Christine Pollmann, afdelingshoofd jeugd, gemeente Amsterdam op zegt:

    Fantastische blog, joyce, dankjewel!
    Je steekt ons allemaal weer een hart onder de riem.
    Eerlijk is eerlijk, in de hektiek van deze spannende implementatie-fase, verzucht ik wel eens wat we ons op de hals hebben gehaald met deze grote verandering.
    En toch, en toch….die bedoeling. Het resultaat dat ouders en jeugdigen willen bereiken.
    Dat ze ‘mogen dromen’ – zoals jij zo mooi schrijft.
    Dat we dat centraal stellen.
    En dat we met zo min mogelijk kaders zo maximaal mogelijk ruimte bieden voor professionals om
    te doen wat nodig is. Voor dat resultaat van dat kind.
    En met alle soms geharrewar, met alle geoefen, met alle vragen die er ook nog zijn, en er nog wel een tijdje zullen blijven, is het hartstikke bemoedigend om te lezen, om te horen, dat die ruimte ook echt ervaren en ook echt gepakt door professionals zoals jij.
    Dank!

  2. Marie op zegt:

    Dat een profiel kiezen bijdraagt aan een betere begeleiding geloof ik heel goed. Je moet immers een richting bepalen en wat kaders bepalen voor de hulp die nodig is. Ga zo door. Zo heeft men uiteindelijk het gevoel de regie weer terug te krijgen, ik heb het in mijn omgeving ook gemerkt.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *