Loslaten

Een blog van gezinswerker en trainer Chakib Kaddur:

‘Het was zaterdag 3 juni dat wij elkaar voor het eerst zagen. Je was een paar weken oud. Wat keek je lief uit je ogen. Ik was op slag verliefd!

Nadat de hele familie je had bewonderd nam ik je diezelfde avond mee naar je nieuwe thuis. Het contact verliep stroef. Ik wilde je zo graag knuffelen en gerust stellen, maar jij was daar duidelijk nog niet aan toe. Je verstopte je voor me, overmand door angst. Je kroop in de kleinste hoekjes, zelfs achter de bank. Ik wist ook eigenlijk niets van je. Waar kwam je vandaan? Wat had je meegemaakt? Wat maakte je zo bang? Ik had het me allemaal anders voorgesteld en me zo verheugd op je komst.

Ik besloot te doen alsof je er niet was en gaf je de tijd en ruimte om te aarden, om zelf contact te zoeken en je vooral niet te forceren. Maar wat duurde dit lang! Zelfs toen het tijd was om naar bed te gaan bleef je in je donkere hoekje zitten.

Midden in de nacht kwam er een geluid. Een angstig gehuil vanuit de woonkamer.

Ik voelde dat iemand een appel op mij deed, en al gauw besefte ik dat dit iets met mij deed, dit was een nieuw gevoel. Ik wilde je troosten, je thuis laten voelen, je iets lekkers geven, je knuffelen, maar je liet me niet toe. Pfff… wat voelde ik mij machteloos.

Voor het eerst dacht ik écht te voelen wat een ouder voelt, een ouder die met de handen in het haar zit en aan de zijlijn toekijkt terwijl zijn of haar kind bang en alleen is en hulp nodig heeft maar dit niet toelaat. ‘Laat je kind los’, ‘laat het zijn eigen weg vinden en wees beschikbaar’. Zoiets zou ik zelf zeggen tegen ouders, maar ik besefte me ineens hoe lastig dat is.

Toch heeft het geholpen… jou je tijd geven en je jouw eigen weg laten vinden. Inmiddels zijn we 5 weken verder en wat zijn we dikke maatjes. Je eet, speelt en je duikt overal op en in en je lijkt je inmiddels thuis te voelen. Je mauwt me gedag wanneer ik thuiskom en we lijken echt met elkaar te kunnen praten. We hebben elkaar gevonden en weten nu wat we aan elkaar hebben.’

Anders Samen

Chakib werkt bij Anders Samen: een intensief trainings- en supportprogramma van drie maanden, waarin niet alleen het kind, maar ook de ouders aan de slag gaan met zichzelf.

Ik wil graag meer weten over Anders Samen.

 kitten in een rieten mand
‘Voor het eerst dacht ik écht te voelen wat een ouder voelt, een ouder die met de handen in het haar zit en aan de zijlijn toekijkt terwijl zijn of haar kind bang en alleen is en hulp nodig heeft, maar dit niet toelaat.’ (Chakib Kadur, gezinswerker en trainer bij Spirit)

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *