Waar een wil is, is een weg

De handen in één slaan, doorpakken en creatief omgaan met regels: het ‘gewoon doen’. Met deze instelling hebben Christian Beekman (Samen Doen, Spirit), en Ellen Jongedijk (Kinder- en jeugdpsychiater, de Bascule) samen een Colombiaans gezin op diverse fronten ondersteund. Eén van de – ongetwijfeld – vele prachtige voorbeelden voor de bestuurlijke fusie tussen Spirit en de Bascule: ‘samen eropaf!’

Hele gezinssysteem

In het gezin met oma (60), haar dochter (32), kleinzoon (15) en kleindochter (4) verliep het alles behalve soepel. Boosheid, frustratie, huiselijk geweld en trauma’s voerden de boventoon. Het gezin had bij De Bascule een traject Psychiatrisch Intensieve Thuisbehandeling doorlopen en Ellen verzorgde nog de medicamenteuze behandeling voor ADHD bij de jongen van 15. Vanwege de veiligheid werd Christian betrokken in de hulpverlening. ‘De rolverdeling was verward. Oma bemoeide zich met de opvoeding van haar kleinzoon en behandelde hem als een klein kind. Ook bepaalde ze nog te veel voor haar dochter. Om werkelijk het verschil te maken, moesten we goed naar het hele gezinssysteem kijken en met oma, moeder én de jongen in gesprek’, vertelt Christian.

Relationele gezinstherapie (RGT) van de Bascule zou perfect zijn geweest, maar er was een wachtlijst. Ellen: ‘We konden niet zo lang wachten, dan zou de bom zijn gebarsten. In overleg met mijn leidinggevende ben ik de gezinstherapie toen gaan doen, onder supervisie, en met Christian erbij. Het gezin stemde in, de vertrouwensband was er immers al.’

Erboven én ernaast

Christian en Ellen hebben het gezin meegenomen in het bewust worden en veranderen van de rolpatronen. ‘Ellen kan goed analyseren waar de problemen in gezin precies liggen. Ze staat ‘boven’ het gezin en voert regie op gesprekken, maar kan ook ‘naast’ het gezin staan en naar ze luisteren’, zegt Christian. Op zijn beurt kan Christian volgens Ellen goed ‘levelen’. ‘Hij helpt oma, moeder en zoon in het zeggen van wat ze willen zeggen. Hij luistert écht en vat samen, zegt niks te veel en alles is raak. Christian erkent gevoelens die hij bij ze ziet, en maakt pubergrapjes met de jongen.’ De boosheid en frustraties in het gezin hebben inmiddels plaatsgemaakt voor rust en acceptatie.

Chemie

Om samen daadkrachtig op te blijven trekken, is er volgens het duo een bepaalde chemie nodig. Christian: ‘We zagen allebei vanaf het begin een enorme meerwaarde in het samen optrekken, elkaar aanvullen. En er zijn geen irritaties. Ellen gedraagt zich niet autoritair, omdat zij de psychiater is. We kijken niet tegen elkaar op, maar staan naast elkaar en verbinden ons samen aan het gezin.’ En dat heeft zijn uitwerking in het gezin. Ellen: ‘Tijdens een gezinsgesprek liep oma ineens weg. Christian en ik keken elkaar aan, we knikten, en begrepen: we laten haar maar even. Als je daarover verschilt, of iemand pakt zomaar het voortouw, kan het gaan schuren.’

Wat past en zinvol is

Bovendien hebben beide experts dezelfde drive: niet kijken naar wat niet mag of niet kan, maar wat past en zinvol is. Waarin ze anders waren vastgelopen, hebben ze hun eigen weg gevonden, met name door verder te kijken dan hun functie. ‘Onze hulp lijkt misschien duur, maar ik ben ervan overtuigd dat we beter kort en stevig aan de slag kunnen gaan, dan minimaal een half jaar wachten, we langs elkaar heen werken en de boel escaleert, waardoor we veel duurder uit zijn’, zegt Christian. En eigenlijk kennen ze allebei geen casus die zuiver psychiatrisch is, of zuiver opvoedhulp. Het is vaak een combinatie. Ellen: ‘Stop dus vooral met zeggen wat niet mag of niet kan. Geef hulpverleners en psychiaters de ruimte en vertrouw erop dat ze samen het juiste doen!’

Bestuurlijke fusie

Spirit en de Bascule: samen eropaf voor betere jeugdhulp!

 

Christian Beekman (Spirit) en Ellen Jongedijk (de Bascule)

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *