Een bijzondere ontmoeting

Margriet Nijman is hulpverlener bij Spirit en schreef een column over een bijzondere ontmoeting in Marokko.

‘Afgelopen maand was ik op vakantie in het noorden van Marokko. Tanger was mijn standplaats. Vandaaruit ben ik samen met een vriendin naar Fes gegaan om daar eens rond te dwalen. Fes is een koningsstad en er wonen 1 miljoen mensen. De medina in Fes leent zich uitstekend voor dwalen en nog meer voor verdwalen. Het is een wirwar van smalle straatjes, steegjes, trappen, pleintjes, winkeltjes binnen eeuwen oude muren. De geuren en kleuren maken je bijkans duizelig.

Om even bij te komen zakten wij in de stoelen van een terrasje. Van alles trekt er aan je voorbij: zwaar beladen ezels, karren vol brood, een bonte stoet van mensen. Ineens staat er een blonde jonge dame voor me. Ze buigt zich naar voren en vraagt: ‘Jij bent toch Margriet?’ Ik keek haar met grote ogen vragend aan, maar kon natuurlijk alleen maar ‘ja’ zeggen. ‘Ken je me nog?’ Ik dacht diep na, maar kwam er niet op. ‘Ik ben Emmy’, zei ze. Ik dacht: Emmy? Welke Emmy? ‘Jij bent bij mij thuis geweest en hebt meerdere keren met mij en mijn toenmalige vriendje gepraat, en met mijn ouders.’ Ik keek haar nog eens goed aan en heel langzaam begon in mijn hoofd mijn werkarchief te draaien en zag ik het huis, haar ouders, haar vriendje en Emmy voor me.

Ruim vijf jaar geleden was ik als VIG-coach* betrokken bij de moeder van haar jeugdvriendje. De Emmy van vijf jaar geleden was een ontevreden, eigenwijze puber die niet wist wat ze met zichzelf en haar leven aan moest. Verkering met een jongen uit een complex gezin die uit pure nood bij haar en haar ouders was ingetrokken. Ouders die hun stinkende best deden deze twee pubers op de rit te krijgen, maar dat was niet simpel.

En nu, vijf jaar later, in de medina van Fes nota bene, staat er een prachtige jonge zelfbewuste vrouw voor me. Ze vertelt me dat het goed met haar gaat. Haar ouders zijn trots op haar. Ze volgt een opleiding en wil jeugdhulpverlener worden! Ze woont samen met haar vriend en zijn ze op vakantie in Marokko. Emmy heeft geen contact meer met haar toenmalige vriendje, maar ze heeft wel gehoord dat hij inmiddels drie kinderen heeft, bij drie verschillende jonge moeders…. Dit bericht raakt me. Toen ik de hulpverlening afsloot leek zijn leven stabiel en was hij gemotiveerd om aan een mooie toekomst te werken. Ik vraag me af wat er is gebeurd.

Maar met Emmy gaat het heel goed, ze vindt het leuk dat ze mij dat kan vertellen. Ik ben zo verrast door deze ontmoeting. Hooguit tien minuten heb ik Emmy gesproken, maar ik was er uren blij door. Mijn vriendin had met verbazing gekeken en geluisterd naar wat er zich voor haar neus afspeelde. Het is haast ongelofelijk dat je een bekende treft op zo’n aparte plek, na zoveel jaren. Wat een toeval en wat een bijzondere ontmoeting in Marokko! (Terwijl ik dit type denk ik dat het een beetje een ongeloofwaardig verhaal lijkt, maar het is waar gebeurd!)’

* Voorwaardelijk interventie in gezinnen

Fes, een koningsstad in Marokko, waar Margriet een bijzondere ontmoeting had.
Fes, een koningsstad in Marokko, waar Margriet een bijzondere ontmoeting had.

 

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *