‘Breken en Bouwen’

‘Ik zoek heil in de leegte van mijn eenzame bestaan door de tijd te vullen met rijke fantasieën. Ik droom van gezelschap, rijkdom, succes en geluk. Maar helaas besteed ik het grootste gedeelte van mijn avond starend naar het plafond.
Wensend dat het verdwijnen kon.
Wensend dat alles mogelijk was als ik het maar wou.
Wensend dat ik de kracht had om af te maken waar ik aan bouw.
Maar helaas lijkt het niet zo te mogen zijn en blijf ik staren met een lege blik. Een blik die reflecteert wat ik van binnen voel. Die pijnlijke leegte houdt al jaren mijn innerlijke hartstocht koel.
Waarom ben ik zo geworden? Hoe is dit gebeurd? Waarom word ik al zo lang van geluk weerhouden door dit grijze penseel wat mijn leven kleurt?
Het antwoord op de vraag was niet hetgeen wat ik wou horen en ik zal de schaamte en pijn nooit vergeten toen ik erachter kwam dat ik zo was geboren. Ik viel op de grond en voor een moment leek de wereld verloren. Mijn zelfbeeld gebroken mijn trots verbrijzeld. Mijn lange zoektocht naar gelukt was verijdelt.
Maar met de tijd leerde ik omgaan met mijn nieuwe ik en ik realiseerde dat hij altijd al een deel van me was en tot mijn verbazing kwam wat ik eerst zag als een zwakte toch nog van pas. Het was een lang proces.
Als de spiegel van je zelfbeeld breekt sta je voor een lastige taak. Je krijgt de keuze om op te geven of te kiezen voor het ondernemen van stappen. Blijf je gebroken of neem je de tijd om de stukken bij elkaar te pakken? Ik had toen kunnen opgeven zoals ik dat altijd deed, maar dat wilde ik niet meer. En beetje bij beetje raapte ik de stukken op en na een lange tijd herkende ik mezelf weer.
Van fouten maken leren we. En het duurde lang voordat ik erachter kwam dat fouten maken mag. En daardoor verschuilt de pijn van vroeger zich nu achter mijn lach. Mijn zwakte werd mijn kracht. En weet je wat? Ook al zaten er scheurtjes in de spiegel, weet ik nog dat de laatste keer dat ik keek ik blij was met wat ik zag.’ Opgedragen aan alle mensen wereldwijd met een Autisme Spectrum stoornis.

Geschreven door Peter

Dit gedicht is geschreven door Peter, een jongere die door zijn autisme geen aansluiting vond met de maatschappij. Met hulp van Spirit leert hij met zijn autisme om te gaan, zijn talenten te ontdekken en daar iets mee te doen. Op zijn gedicht berust auteursrecht. Wilt u dit gedicht publiceren? Neem dan contact op met Sarah Zagt: s.zagt@spirit.nl of 06- 21 13 94 82,  communicatie@spirit.nl.

Tijdens Herfstgasten draagt Peter zijn gedicht voor aan medewerkers van Spirit. Herfstgasten is een onderdeel van de Train Je Collega-week bij Spirit.

Plaats een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *